داروهای ضد افسردگی

ضد افسردگی‌های چند حلقه‌ای:

ضد افسردگی‌های چندحلقه‌ای در ساختمان مولکولی خود هسته‌ای شامل سه حلقه دارند که موسوم به ضد افسردگی‌های سه حلقه‌ای هستند.

ضد افسردگی‌های سه حلقه‌ای شامل دو گروه آمین‌های ثالث (ایمی پرامین، آمی تریپ تیلین، تری میپرامین و داکسپین )و آمین‌های ثانویه (دزیپرامین، پروتریپ تیلین و نورتریپ تیلین) هستند.

ضد افسردگی‌های چهار حلقه‌ای شامل آموکساپین، ماپروتیلین و میانسرین هستند. داروهای ضد افسردگی ممکن است باعث کاهش فعالیت خون رسانی قلبی شوند.

موارد عمده مصرف داروهای چند حلقه ای ضد افسردگی :

درمان اختلال افسردگی اساسی، افسردگی دو قطبی نوع I، اختلال افسردگی ثانویه در طب عمومی (افسردگی به دنبال ضایعات عروقی مغز، افسردگی همراه پارکینسون، افسردگی ناشی از زوال عقل)، اختلال هراس و فوبیا، اختالل اضطراب فراگیر، اختلال وسواس جبری، اختلال تغذیه ای، اختلال درد، شب ادراری کودکان، زخم‌های گوارشی، نارکولپسی (خواب غیر قابل مقاومت روزانه)، اختالل کابوس شبانه، اختلال پس از استرس‌های شدید روانی، خواب گردی کودکان، اختلال پر تحرکی و کم توجهی کودکان، اختلال اضطراب جدایی کودکان.

 عوارض داروهای چند حلقه ای ضد افسردگی :

خشکی دهان، یبوست، تاری دید، احتباس ادراری و شاید به عوارض آنتی کولینرژیک مرکزی منجر شده که با عالیم اختلال شعور و اختلال شناختی همراه است .

اثرات رخوت زا به همرا بی‌حالی و سستی، عوارض مغزی و سیستم عصب مرکزی، عوارض قلبی، عوارض روانپزشکی )احتمال ایجاد حملات شیدایی در دوقطبی (Iو سایر عوارض متفرقه ) افزایش وزن، ناتوانی جنسی، فقدان اورگاسم، اختلال در انزال، عوارض خونی.

داروهای ضدافسردگی مهارکننده منوآمین اکسیدازMAOIs:

این گروه اگرچه از نظر خواص ممکن است با چند حلقه‌ای‌های ضدافسردگی و مهارکننده‌های اختصاصی سروتونین رقابت نماید ولی بخاطر عوارض جانبی آن در رژیم‌های غذایی خاص این گروه از داروها را برای گروه خاصی از بیماران افسرده وسایر بیماران روان پزشکی در نظر گرفته و مصرف می‌نمایند. این داروها به دلیل عوارض زیاد، کم تجویز می‌شود.

موارد مصرف MAOIs:

افسردگی‌های اساسی بخصوص افسردگی‌های اضطرابی و یا نوروتیک و یا افسردگی‌هایی با علائم وحشت زدگی و هراس بوده و موارد مصرف دیگر آن در آگورافوبیا، اختالل پانیک، اختاللPTSD وفوبی اجتماعی، دردهای روانزاد گزارش گردیده و بیشتر تآکید گردیده که در افسردگی‌های آتیپیک که با پرخوابی و پرخوری و اضطراب و بدون عالیم نباتی هستند موثر می‌باشند.

عوارض MAOIs:

مصرف این داروها با رژیم نسبتا غنی از مواد تیرامین دار بسیار خطرناک است. شایع ترین و نگران کننده‌ترین عارضه این داروها کاهش فشارخون وضعیتی، افزایش وزن، کاهش میل جنسی، بی خوابی است.

احتیاط ها :در بیماران کبدی، کلیوی، تشنجی، قلبی و عرو قی و پرکاری تیروتیدی و در بیماران با احتمال دو قطبیI ، احتمال چرخش سریع به طرف مانیا با احتیاط مصرف شود. همچنین مصرف آن در حاملگی و شیردهی ممنوع است.

مهارکننده‌های اختصاصی باز جذب مجدد سروتونین SSRIs:

این داروها شامل فلوکستین، پاروکستین، سرترالین، فلوواکسامین، سیتالوپرام هستند که به طور وسیعی به خاطر عوارض کم آن در جهان جای چندحلقه ای های ضدافسردگی وMAOI را آهسته آهسته گرفتند.

 فلوکستین:

FDAفلوکستین را برای OCD و MDDو بولیمیا مورد تایید قرار داد. ولی شواهد نشان می‌دهد که فلوکستین در درمان دیس‌تایمیا، فوبیای اجتماعی، اختلال شخصیت، PMSو افسردگی‌های آتیپک و سایر اختالال‌های طیفOCD قابل مصرف است.

مصرف فلوکستین در برگشت وابستگی الکل کنترل کننده بوده و در انزال زودرس و خستگی مزمن نیزتاثیرآن گزارش شده است.

فلوواکسامین :

تاثیر این دارو در درمان MDD برابر فلوکستین است و در درمان وسواس تاثیری برابر کلومی پرامین دارد. گاهی در مصرف فلوواکسامین افزایش سرفه و سینوزیت دیده می شود. در بیماران آسمی از نظر تداخل با تئوفیلین با ملاحظه باید مصرف گردد. تهوع در %۴۰ موارد دیده شده و سر درد نیزدر موارد بسیاری جزء عوارض آن است.

سرترالین:

توسط FDA برای اختلال MDD وOCD و اختالالت شخصیت تایید شده است. سرترالین در درمان دیس تایمی، پانیک، PMS، افسردگی پس از زایمان، PTSDو انزال زودرس موثر گزارش گردیده است.

اسهال ناشی از سر ترالین شایع‌تر از فلوکستین و پاروکستین است و سبب تهوع می‌گردد. %۱۵‌بیماران مصرف سرترالین را به علت عوارض قطع می‌نمایند.

سیتالوپرام:

توسط FDA برای اختلالات دیس تایمی، افسردگی و اختالال‌های اضطرابی تایید شده است. داروی مطمئنی از نظر عوارض کلیوی و کبدی است.‌سیتالوپرام هیچگونه عارضه ای در بیماری قلبی و عروقی و تنفسی نداشته و شاید یکی از بهترین درمان‌ها در افسردگی همراه با سایر بیماری‌های جسمی است. بخصوص در افراد مسن خوب تحمل گردیده و دارای حداقل عوارض می باشد.

 ترازودون:

در اختالالت اضطرابی، حملات پانیک،اختلال وسواسی اجباری و در درمان بیخوابی موثر بوده است. سایر موارد مصرف ترازودون اختلال PTSD ، اختلال پانیک و افسردگی با علائم واضح اضطرابی است. از عوارض این دارو ناراحتی معده است.

 نفازودون:

موارد مصرف آن در افسردگی متوسط، افسردگی همراه با اضطراب، اختلال پانیک، ملال قبل از قاعدگی و دردهای مزمن می باشد. نفازودون و ترازودون در بین ضدافسردگی ها از نظر اینکه خواب REM را افزایش داده و تداوم خواب را بهبود می بخشد بی نظیرند. نفازودون بخاطر افت قابل مالحظه در فشارخون، در افراد دارای بیماری قلبی_عروقی و سکته های مغزی باید با ملاحظه مصرف شود.

میرتازاپین:

این دارودر افسردگی همرا با اضطراب و افسردگی‌های با آشفتگی‌های شناختی موثر است. از عوارض شایع آن خواب آلودگی، خشکی دهان و یبوست می‌باشد.

مهار کننده‌های توأم بازجذب سروتونین و نورا پی نفرینSSNRI :

ونالفاکسین:

شروع اثر زودتر داشته است و اثر بخشی آشکار در افسردگان وخیم مهار کننده غیر انتقالی بازجذب سروتونین، نوراپی نفرین و دپامین بوده و در بیماران افسرده شدید و مالیخولیایی اثرات آن بهتر از ایمی پرامین و فلوکستین گزارش شده است.

عوارض آن تهوع، خواب آلودگی، خشکی دهان، سرگیجه و یبوست و …. بوده است. یکی از نگرانی‌های مصرف آن افزایش فشارخون در دوزهای بالای درمانی است.

بوپروپیون:

در سال ۱۹۸۵ به عنوان ضدافسردگی و در سال ۱۹۹۶ به عنوان داروی موثر برترک سیگار توسط FDA تایید شده است. بوپروپیون در بین داروهای موجود از نظر عوارض کم به عنوان ضدافسردگی بی نظیر است و از اینکه مهار های جنسی نیز ایجاد نمی کند داروی مهمی است.

همچنین به عنوان یک داروی محرک کم خطر مثال زدنی است. یکی از موارد مصرف این دارو امروزه در افسردگی های راجعه و افسردگی‌های مقاوم است.

از عوارض مهم این دارو یکی حملات صرع است که در دوزهای ضدافسردگی در صورت رعایت مقادیر دارو قابل اغماض است.

سایر عوارض بوپروپیون می توان از بی قراری، بی خوابی، کانفوژن، دلیریوم و سایکوز را نام برد. از نظر نداشتن عوارض جنسی در بیماران افسرده با مشکلات جنسی انتخاب اول است و بیش از آنکه مانند سایر ضدافسردگی ها افزایش اشتها دهد باعث کاهش آن می شود.

عمده مصرف آن در بیماران MDD بوده و درBMD امکان شیفت به طرف مانیا وجود دارد. جهت جلوگیری از این پدیده مصرف کنترل کننده‌های خلقی در بیماران با این زمینه الزامی است. به علت اثرات بوپروپیون بر روی دوپامین، احتمال تحریک پسیکوز وجود دارد.

از این دارو در درمانADHD کودکان و بزرگساالن نیز استفاده گردیده که به اندازه ریتالین موثر گزارش شده است ولی باعث تشدید تیک‌ها در بیماران با زمینهADHD و توره گردیده است. اثرات تحریکی آن باعث مصرف این دارو در سندرم خستگی مزمن شده است.

ربوکستین:

ربو کستین داروی موثر در بیماری افسردگی و کنترل آثار طولانی مدت آن است. در بیماری پانیک نیز موثر گزارش شده و در علائم فوبیک و اضطراب انتظار نیز مورد مصرف است. آثار آنتی کولینرژیکی کمتری داشته و عوارض خواب آلودگی و آژیتاسیون و اضطراب کمتری از آن گزارش شده ،عوارض قلبی_عروقی نداشته و درصد کمی از مصرف کنندگان عوارض جنسی گزارش نموده‌اند.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *