داروهای ضد جنون ( آنتی سایکوتیک ها)

آنتاگونیست‌های گیرنده‌ی دوپامین:

به هشت گروه تقسیم می‌گردند : فنوتیازین‌ها، دی بنزوکسازپین، تیوگزانتین‌ها، دی هیدروایندول، بوتیروفنن، دی فنیل بوتیل پیپریدین، بنزامید، بنزیسوکسازل.

موارد استفاده داروهای ضدجنون :

اسکیزوفرنیا، مانیک، افسردگی پسیکوتیک، اسکیزوافکتیو و اختلال هذیانی، شخصیت های مرزی و سایکوزهای گذرا، پسیکوزهای ناشی از سوء مصرف مواد و داروها، دمانس آلزایمر و پسیکوزهای ناشی از تومور مغزی، اختلالات حرکتی(اگره هانتیگتون-اختلال تیک و …)، اختلال درد مزمن-تهوع و سکسکه و خارش.

عوارض جانبی ضدجنون‌ها :

عوارض قلبی، سقوط فشارخون وضعیتی، عوارض آنتی کولینرژیکی محیطی و مرکزی، عوارض غددی و عوارض غددی جنسی، عوارض پوستی، عوارض خونی، عوارض چشمی، عوارض کبدی و صفراوی، مسمویت و خودکشی،عوارض نامطلوب حرکتی (از جمله دیستونی حاد، پارکینسون، آکاتژیای حادو ..، عوارض تشنج زا، عوارض چاقی، عوارض سستی و خواب آوری.

کلوزاپین (ضدجنون و آنتاگونیست‌های سروتونین_دوپامین) :

کلوزاپین در سال های ۱۹۹۰ به بعد به عنوان یکی از موثر‌ترین داروهای ضدجنون در بیماران اسکیزوفرنی که به درمان‌های کلاسیک آنتی سایکوتیک ها جواب نداده و یا عوارض آنها برایشان قابل تحمل نبوده شناخته و معرفی شد و سازمان نظارت بر مصرف دارو در آمریکا با شرط انجام آزمایشات هماتولوژیک هفتگی برای جلوگیری از عارضه خطرناک ۱ تا %۲ آگرانولوستیوز مصرف آن را بلامانع اعلام نمود.

موارد مصرف کلوزاپین :

درروان پریشی‌های مقاوم به درمان که حداقل با اقدام به درمان با چندین آنتی سایکوتیک کلاسیک مقاومت نشان داده و پاسخ نداده‌اند کلوزاپین در طیف وسیعی موثرتر از سایر آنتی سایکوتیک‌ها شناخته شده است .

از موارد مصرف دیگر در اختلال خلقی دو قطبیI ، در بیماران اسکیزوافکتیو و در اختلال شخصیت مرزی موثر گزارش گردیده و در بیماران پارکینسون که دچار سایکوزمی شوند داروی انتخابی است.

عوارض شایع کلوزاپین :

خواب آلودگی، سرگیجه، یبوست، تهوع، تعریق، خشکی دهان، احتباس ادرار، لرزش، تب، چاقی، تشنج و بی قراری.

ریسپریدون:

برای درمان اختلالات روان پریشانه، کاهش دهنده علائم مثبت اسکیزوفرنی و تا حدودی موثر بر علائم منفی و موثر در درمان اختلال اسکیزوافکتیو.

مصرف ریسپیریدون اختلال اوتیستیک، درمان کمکی یا تنها برای اختلال مانیا، افسردگی سایکوتیک و سایکوزهای اسکیزوفرنی و اسکیزو افکتیو است . در موارد محدودتری در اختلال وسواس، آنسفالوپاتی ناشی از ایدز، شخصیت مرزی، اختلال توره، بیماری هانتیگتون و پارکینسون کاربرد درمانی داشته است.

عوارض مصرف ریسپریدون :

خواب آلودگی، سرگیجه، تهوع، پرحرکتی، تشنج، سنکوپ، افزایش وزن، اختلال اورگاسم، افزایش رنگینه‌های پوست.

الانزاپین:

داروی موثر بر اختلالات روان‌پریشی بوده و توسط FAD برای اسکیزوفرن‌های با علائم مثبت و منفی و اسکیزوفرن‌های مقاوم به درمان موثر شناخته شده است. خواص ضداضطراب و ضدافسردگی داشته و در حمله اول سایکوز موثرتر از حملات مزمن است.

عوارض مصرف الانزاپین:

خواب آلودگی٬افزایش وزن و چاقی که افزایش وزن ارتباط مستقیمی با مصرف این دارو داشته است.

کوئتیاپین:

موثر بر انواع سایکوزها و موثر در رفع علائم منفی و مو ثر در بیماران سایکوتیک مزمن با عوارض کم مانند خواب آلودگی، افت فشار خون، افزایش وزن.

 ریپراسیدون :

در درمان سایکوز، افسردگی، اضطراب، اسکیزوفرنی و اسکیزوافکتیو موثراست.

آمانتادین:

یک داروی ضدویروس آنفولانزاAمی‌باشد که برروی علائم پارکینسون و اختلالات حرکتی ناشی از نورولیپتیک‌هاموثر است.

موارد مصرف آمانتادین:

پارکینسون ناشی از داروها، سندرم پوزه خرگوش، رژیدیتی و لرزش، آکاتژیای حاد ناشی از داروهای ضد جنون.

عوارض مصرف آمانتادین :

اختلال شناختی و اختلال حافظه، سرگیجه، بی خوابی، اختلال توجه بی‌قراری و اضطراب و آتاکسی و لکه‌های پوستی.

منبع:
آذر،ماهیار . نوحی ،سیما.داروهای رایج روانپزشکی ،ویرایش دوم ، انتشارات ارجمند،سال۱۳۸۶.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *