تفاوت میان اختلالات سایکوتیک و نوروتیک

psychotic

در روان‌شناسی اختلالات روانی به دو دسته : نوروتیک وسایکوتیک تقسیم می‌شوند.

نوروتیک یا اختلال‌های روان رنجور و سایکوتیک اختلال‌های روان پریش  ترجمه شده‌اند. اما بیماران روان نژند خصوصیاتی دارند که بسیار رایج و شناخته شده اند مانند اضطراب. نوروتیک در فارسی به روان نژندی (اختلال خفیف و طبیعی) ترجمه شده و سایکوتیک به روان پریشی (اختلال شدید).
احتلالات نوروتیک (به انگلیسی Neurotic)  به انواع اختلال روانی اطلاق می‌شود که در طول آن‌ها بیمار ممکن است دچار توهم و هذیان  خفیف یا گذرا شود اما نورتیک بودن خطری برای جامعه  و فرد ندارد و  با وجود  این ویژگی  می‌تواند در بین سایرین زندگی کند بطور مثال اضطراب یا استرس را می‌توان بیماری نورتیک دانست فروید اولین نفری بود که واژه‌ی نوروتیک را بکار برد و اعتقاد داشت که بسیاری از ما تا حد زیادی نوروتیک هستیم چرا که در بسیاری از موارد همه ما دچار روان رنجوری می‌شویم به طور خلاصه  ویژگی اصلی نوروتیک را می‌توان آمادگی برای تجربه‌ی احساسات و هیجانات منفی در نظر گرفت.
گاه افراد سایکوتیک (به انگلیسی: Psychosis) اختلال شخصیت نیز دارند. جنون يا سایکوز نوعی قطع ارتباط با واقعیت است، که بطور مشخص شامل هذیان (عقائد نادرست درباره وقایع یا اشخاص) و توهم (دیدن یا شنیدن چیزهایی که وجود خارجی ندارند) می باشد.
واژه سایکوز از ترکیب دو کلمه یونانی “psyche” به معنای روان و “-osis” به معنای وضعیت غیرطبیعی تشکیل شده است و به معنی وضعیت روانی غیرطبیعی است که حالت‌های مختلفی را دربر میگیرد ولی اصلی‌ترین ویژگی آنها نوعی قطع ارتباط با واقعیت است.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *